Μήπως το μυαλό σου έχει αναπτύξει επικίνδυνη ταχύτητα και τρέχει εμπρός;

Translate

Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2012

ΝΙΩΣΕ ΠΡΩΤΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΕΣΕΝΑ!!!



ΑΣ ΑΦΗΣΩ ΤΙΣ ΨΕΥΤΙΚΕΣ ΜΟΥ ΑΗΔΙΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΝΙΩΣΩ. ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΚΥΡΙΑΡΧΟΥΝ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ, ΕΛΑ, ΠΕΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΙΨΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ, ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΙΨΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ. ΠΕΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΣΥ ΠΟΥ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΚΟΠΙΑΖΕΙΣ ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΑ ΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ΠΩΣ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΥ!!!
ΠΟΙΟ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΟΥ; ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΓΝΟΙΑ; ΜΠΗΚΑΝ ΤΟΣΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ ΚΙ ΕΣΥ ΑΚΟΜΗ ΠΙΝΕΙΣ ΝΕΡΟ ΜΕ ΤΟ ΚΟΥΤΑΛΙ ΚΑΙ ΠΝΙΓΕΣΑΙ!!!  ΤΙ ΕΧΑΣΑ ΑΠΟ ΜΕΝΑ; ΤΙ ΨΑΧΝΩ ΚΑΙ ΤΙ ΜΟΥ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΟΙ ΤΟΣΕΣ ΕΠΑΦΕΣ;;;
ΓΙΑΤΙ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ ΤΟΣΟ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΤΙ ΒΛΕΠΩ;;; Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΚΟΥΡΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΕΙΨΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ, Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΜΙΖΕΡΙΑ ΚΑΙ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΩΠΟ. ΒΟΗΘΩ, ΝΑΙ!!! ΜΑ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΚΑΙ ΤΙ;;; ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΦΟΡΑ ΝΑ ΒΑΛΩ ΤΑ ΓΝΩΣΤΑ ΜΟΥ ΚΟΥΤΑΚΙΑ.. ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΦΟΡΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΩ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΛΛΗ! ΜΑ ΤΙ ΜΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΣΤΑΜΑΤΩ;;; ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΜΕ ΚΑΤΑΚΡΙΝΩ ΣΥΝΕΧΩΣ;;;;
ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ Η ΡΙΖΩΜΕΝΗ ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΥ ΜΕ ΚΡΑΤΑ ΣΤΟΝ ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΟ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΤΗΝ ΑΦΘΟΝΙΑ;;;
ΠΟΥ ΤΗΝ ΨΑΧΝΩ ΑΝΤΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΩ ΜΕΣΑ ΜΟΥ; ΜΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΜΕΣΑ ΜΟΥ;;; ΤΩΡΑ ΤΗΝ ΒΡΙΣΚΩ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ, ΜΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΨΑΧΝΩ ΨΕΥΤΙΚΕΣ ΑΣΦΑΛΕΙΕΣ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΑΠΟ ΝΑΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕ ΒΡΩ.  ΤΟ ΞΕΡΩ. ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΕΝΕΡΓΕΙΑ.
ΕΝΑ ΚΛΑΜΑ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΜΕ ΠΙΕΖΕΙ, ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΚΑΝΩ ΠΟΛΛΑ, ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΥΠΟΦΕΡΩ ΚΑΙ ΟΤΙ ΧΑΝΩ ΤΗΝ ΕΥΚΟΛΗ ΖΩΗ! ΑΥΤΟΣ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΒΛΕΠΩ ΤΩΡΑ, Η ΕΥΚΟΛΗ ΖΩΗ, Η ΖΩΗ ΜΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΣΤΗΝ ΔΙΑΘΕΣΗ ΜΟΥ, ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΑΓΑΘΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΓΥΡΩ ΜΟΥ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΟΤΙ ΜΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ.
ΜΕ ΣΤΑΜΑΤΑ ΤΟ ΟΡΙΟ ΠΟΥ ΞΕΠΕΡΑΣΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΜΑ ΔΕΝ ΕΜΑΘΑ. ΤΩΡΑ ΑΛΛΟΣ ΕΝΑ ΜΗΝΑΣ ΜΕ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΩ ΤΟ ΟΡΙΟ ΜΟΥ ΜΑ ΑΚΟΜΗ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΤΟ ΚΛΑΜΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΥΠΟΘΕΤΩ ΠΩΣ ΞΕΡΩ ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ.
ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ ΜΕ ΕΜΑΘΑΝ ΠΩΣ Η ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΟΛΗ. ΘΕΛΩ ΜΙΑ ΕΥΚΟΛΗ ΖΩΗ ΘΕΛΩ ΝΑ ΒΡΩ ΤΟ ΣΗΜΑΔΙ ΤΗΣ ΨΗΧΗΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΞΕΠΕΡΑΣΩ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΦΘΟΝΙΑ.
ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΑΝΤΑΝΑΚΛΩ ΤΗΝ ΜΙΖΕΡΙΑ ΤΗΝ ΑΝΕΧΕΙΑ, ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΠΕΙΣΩ,ΝΙΩΘΩ ΟΤΙ ΕΧΩ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΟΡΙΟ, ΠΡΕΠΕΙ ΤΩΡΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟΤΕΡΟ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΟΡΙΟ ΝΑ ΤΟ ΞΕΠΕΡΑΣΩ. ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΑΥΤΗ Η ΠΑΛΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΛΑΘΟΣ, ΓΙΑΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΟΝΕΙΡΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΑΛΗ. ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΧΑΝΟΜΑΙ ΣΤΗΝ ΡΟΥΤΙΝΑ ΚΑΙ ΑΓΧΩΝΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΠΟΥ ΜΕ ΚΑΤΑΠΙΝΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΤΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ. ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΑΠΟΣΤΑΣΙΟΠΟΙΟΥΜΕ ΞΕΡΩ ΠΩΣ… ΚΑΤΙ ΠΗΓΕ ΣΤΡΑΒΑ. ΟΛΑ ΡΥΘΜΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΟΔΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ, ΜΑ ΜΙΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΟΥ ΔΩΣΟΥΝ ΟΥΤΕ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΜΟΥ.ΜΑΡΕΣΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΙ Η ΛΥΣΗ, ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΠΟΥ ΚΑΤΕΧΩ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ. ΚΑΤΙ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΟ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ ΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΕΙ…. ΘΑ ΜΕ ΠΕΙΣΩ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου